Germinal

Lau horma beltzotan torturatzen dute
Harkaitz bat bezain altu altxatzen dira
Ez da ufadarik, ez murmuriorik
Usaintzen dugu pasa den heriotza
Oholtzan tronu bat dago
Eta koroa dagoela dirudi,
Urkatzeko lepokoa da.

Michele Angiolillo igo da
Kopeta altu eta pauso gisakoarekin
Bere epaileak lotsaz zurbil
Beldur dira epaimahaiaren itzalean
Zigortua bere kabuz eseri da
Sentitzen ereiten den hazia bezala
Ahots goran esan du «Germinal!»

1897ko abuztuaren 20an, Michele Angiolillo anarkista italiarra epaitu eta garrotez hil zuten Bergarako Kartzelan. Bertako ziega batean igaro zituen bezperako egunak. Eta ziega horretan grabatu dugu, ahots hutsean,
Louise Michelen ‘Germinal’ olerkia, haren omenez idatzi eta 1898ko Almanach de la question sociale aldizkarian argitaratu zuena.
Egun, kartzela zahar hura Bergarako Gaztetxea da, eta eta ziega hura, Anguiolillo Liburutegia.

Hitzak: Louise Michel (itzulpena: Hedoi Etxarte, 'Erbesteko gutunak Victor Hugori', Louise Michel, Katakrak, 2020)
Doinua, ahotsa: IbonRG
Bideoa: Loty Negarti
Grabaketa: IbonRG & Enrike Hurtado
Masterra: Ibon Aguirre (Audiogela)

2026ko otsailean grabatua

En estos cuatro muros negros se tortura
Se elevan como una roca
Ni un suspiro, ni un murmullo
Se presiente que la muerte está cerca
En la plataforma hay un trono
Y uno pensaría que es una corona,
Es el collar para estrangular.

Michel Angiollilo asciende
Con la cabeza bien alta y paso firme
Sus jueces, pálidos de vergüenza
Temerosos a la sombra del tribunal
El condenado se sienta
Sintiéndose semilla sembrada
En voz alta dice: «¡Germinal!»

Germinal

Quatre murs noirs où l'on torture
S'élevant hauts comme un rocher
Pas un souffle, pas un murmure
On sent que la mort va passer
Sur la plate-forme est un trône
Et l'on croirait une couronne,
C'est le collier pour garotter.

Michel Angiollilo monte
Le front haut et d'un pas égal
Ses juges pâlissant de honte
Craignent dans l'ombre un tribunal
Le condamné s'assied lui-même
Sentant comme un grain qui se sème
A voix haute il dit : «Germinal!»